22 – 24 Juni PuberBoostcamp

PuberBoostcamp

“Tijdens de pubertijd gebeurt er heel veel. Het brein maakt overuren en in de regel zijn pubers vaak onzeker over wie ze zijn, of ze er bij horen en of ze goed genoeg zijn. Pubers die iets intens hebben meegemaakt, bijvoorbeeld het verlies van een ouder, broer of zus of ziekte van een gezinslid, kunnen niet altijd even goed hun verhaal kwijt bij leeftijdgenoten. Door de intense gebeurtenissen lijken ze volwassener dan hun leeftijdgenoten. Voor een deel klopt dat ook, zij kunnen zichzelf beter redden en ontwikkelen een soort tweede natuur om voor de ander te zorgen en vooral niet tot last te zijn. Omdat zij zich prima lijken de redden, is de noodzaak om extra aandacht te schenken aan deze doelgroep niet vanzelfsprekend.

Stichting Kinderdroomwens heeft besloten om al deze knappe koppen, doorzetters, die zichzelf vaak opofferen, een eerste plaats te geven. Dat gaan wij doen door een PuberBoostcamp te organiseren. Lotgenoten bij elkaar die allen iets intens hebben meegemaakt.  Een plek met leeftijdgenoten waar ruimte is voor ieders verhaal. We maken gebruik van creativiteit, sport, spel en goede gesprekken en zorgen voor een atmosfeer om even helemaal jezelf te zijn.

Wij zijn trots dat wij als Stichting de PuberBoostcamp kunnen bieden aan deze bijzondere pubers.”

Anouk Hogenboom

Coach

————————————–

“Nadat wij voor onze dochter de diagnose hersenkanker te horen kregen, stortte niet alleen onze wereld in, maar natuurlijk ook die van onze 3 kinderen. Ergens fijn dat ons jongste kind toen nog maar 2 jaar was, hij kreeg niet zo veel van het hele gebeuren mee. Het zieke kind natuurlijk, met haar toen 9 jaar, werd natuurlijk heel erg veel ondersteund door verschillende instanties, stichtingen en natuurlijk door de artsen zelf. Maar onze oudste dochter, van toen 11 jaar, viel buiten de boot. Natuurlijk doe je als ouders alles wat in je macht ligt om ook haar te steunen tijdens de moeilijke periode. Zelf hebben wij het idee dat we alles hebben gegeven om de kinderen allemaal zo goed mogelijk te begeleiden. 

Nu, inmiddels 3 jaar later, zien we echter dat de oudste (15) nog steeds vergeten wordt. Ze is al op weg naar volwassenheid, doet het ook erg goed, maar we merken dat ondersteuning voor haar zeker fijn zou zijn. Vooral op het gebied van zelfverzekerdheid, zichzelf wat meer op nummer 1 zetten (begrijpelijk) en het plannen van haar dag cq leven kan zij wat ondersteuning gebruiken. Maar wat misschien nog wel belangrijker is, zo denken wij, het ontmoeten van lotgenoten. Pubers die, net zoals zij, hun jeugd deels hebben moeten inleveren ivm een ziek zusje of broertje. Deze kinderen zijn van onschatbare waarde voor onze samenleving en voor hun gezin. Ze hebben een enorm incasseringsvermogen en zijn vaak erg zorgend. Hoe fijn zou het zijn als voor hen, voor een paar dagen maar, deze zorgen opzij gezet kunnen worden? Een paar dagen tussen lotgenoten. Zorgeloos plezier hebben en wellicht wat handvatten om de toch al moeilijke puberteit door te komen.

Na een gesprek met Monique Hoogenboom van stichting Kinderdroomwens gaat deze “droom” nu werkelijkheid worden.”

Anoniem